Lang zullen we leven

Categorie: Geen categorie

  • #13 Ode aan de arts: “Ik wil dat al mijn patiënten zich gezien voelen”

    De zorg is een zorg. En ook al behoort ons zorgstelsel tot de beste van de wereld, bezuinigingen, tijdrovende administratieve werkzaamheden, werkdruk, vergrijzing van de maatschappij en de toenemende verbale agressie van patiënten bemoeilijken het werk van een arts aanzienlijk. Toen mijn neefje negen jaar geleden dringend medische hulp nodig had, zag ik van dichtbij…

  • #12 Leraar zijn: topsport, theater en liefde

    5 oktober. Dag van de Leraar. En ik zit hier op deze zondag 5 oktober 2025 heel erg leraar te zijn – omringd door 21 betogen van VWO 6. Na een week ziek zijn, iets wat je je in het onderwijs eigenlijk niet kunt permitteren, voelt dit als topsport: 21 teksten, 183 ongelezen e-mails en…

  • #11 De grote JA

    Het gaat me steeds beter af. Maar goed, oefening baart kunst. De afgelopen jaren heb ik me dan ook flink bekwaamd. En ook in 2025 zet ik dit voornemen voort: vaker NEE zeggen. Mijn overwinningen tot nu toe dit jaar: nee tegen een extra klas; nee tegen extra medicijnen; nee tegen een vriendinnendate op mijn…

  • #10 Tijd

    Het is hoog tijd dat ik jullie wat vertel over mijn beleving van tijd. De laatste tijd ben ik gefascineerd door tijd. Het boeit me dermate dat ik niet kan stoppen met nadenken over het begrip tijd, hoe het lijkt alsof de tijd steeds sneller gaat, zo snel zelfs dat het voelt alsof het van…

  • #9 Trauma: de weg van herbeleving naar herinnering

    De wereld voelt tegenwoordig vaak als een vreselijke plek met oorlogen, aanslagen, femicide, klimaatrampen en andere zinloze tragedies die ons de wenkbrauwen doen fronsen. Er is nooit een tekort aan trauma geweest, maar tegenwoordig worden we in elke nieuwsuitzending wel met trauma geconfronteerd. Wat is trauma? Hoe manifesteert trauma zich in ons? En nog belangrijker,…

  • #8 Uitstelgedrag

    ‘Wat wil je later worden?’ Het was standaard de laatste vraag in zo’n vriendenboekje. Mijn antwoord was altijd hetzelfde: schrijfster. Stiekem droom ik er mijn hele leven al van om een bestsellerschrijver te zijn. Inmiddels schrijven we  februari 2025. Van bestsellerpraktijken is nog geen sprake, maar ik schrijf wel weer. En vanaf vandaag heb ik…

  • #7 In een notendop

    Ik startte het jaar in Veghel, mijn nieuwe thuisbasis. Het kriebelde al een hele tijd om weer te schrijven en ik was vastbesloten een serieuze poging te wagen. Dus ik schreef. En ik deletete, want ik vond het niet goed genoeg. En toen werd ik ten huwelijk gevraagd. Die zag ik niet aankomen en ik…

  • #6 Gelukkig met gewoonten

    Ben jij er ook van overtuigd dat je het wilskracht-gen mist? Troost je, je bent niet de enige. Een nog grotere troost is dat het helemaal niet gaat om wilskracht. Wilskracht Gewoonten zijn namelijk de sleutel tot succes! Of je nu wil stoppen met roken of minder wil scrollen op je telefoon, voor iedereen is…

  • #5 DIT IS ‘M!

    Hoewel ik altijd geloofd heb in de liefde, kan ik niet zeggen dat ik een rotsvast vertrouwen had in VOOR ALTIJD. Mijn eerdere ervaringen op liefdesgebied gaven daar niet echt aanleiding toe. En toen was HIJ daar opeens. Soms moet ik mezelf even knijpen. Soms moet ik mezelf even bestraffend toespreken als mijn hoofd me…

  • #4 This is 43

    Gisteren was ik jarig. Als je 43 bent, weet je opeens een hoop. Ik heb al een boel levenservaring. En ik heb ook nog een heel leven voor me. Lucky me! Eerder was ik er op mijn 22e al van overtuigd dat ik het leven helemaal begrepen had. Inmiddels durf ik toe te geven dat…