Het is hoog tijd dat ik jullie wat vertel over mijn beleving van tijd. De laatste tijd ben ik gefascineerd door tijd. Het boeit me dermate dat ik niet kan stoppen met nadenken over het begrip tijd, hoe het lijkt alsof de tijd steeds sneller gaat, zo snel zelfs dat het voelt alsof het van me gejat wordt. Serieus, wie draait er aan die knoppen??
En iedereen die ik spreek, lijkt hetzelfde te ervaren: hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd gaat.
Tijd is kostbaar. Tijd is geld. Tijd vliegt. Voor mij voelt het steevast alsof ik te weinig tijd heb. En daar raak ik best een beetje gestrest van, want geloof me, er is nog zo veel wat ik wil doen/leren/zien/beleven/worden.
Geen tijd te verliezen dus, want stilstand voelt als een gemiste kans. En sowieso geen tijd te verliezen, want ik moet nog mijn benen scheren, het bed verschonen, een kaartje posten, mijn werkmail checken, boodschappen doen, dit verhaal aftikken, mijn bruiloftsschoenen inlopen, de bloesemblaadjes opvegen en, o ja, blijven ademen, dat ook nog even tussendoor.
Ondertussen leeft er een gevoel van opgejaagdheid dicht onder de oppervlakte. Want: de examens komen eraan, het schooljaar loopt op z’n einde, de bruiloft is over een week of negen (NEGEN!) en ik heb het gevoel dat ik achterloop op… nou ja, alles eigenlijk.
Ik ben me er heel erg van bewust dat het leven kort is en onvoorspelbaar, en dat ik nog zo veel wil. Maar als ik eerlijk ben, ben ik eigenlijk wel een beetje klaar met deze race tegen de klok.
Even uit nieuwsgierigheid, hoeveel tijd heb jij in je leven verspild aan:
-je druk maken over je uiterlijk?
-je afvragen wat anderen ergens van vinden?
-jezelf veroordelen voor iets wat je wel/niet hebt gedaan/gezegd/gevoeld/geappt?
Voel je je een beetje katerig nu je voor jezelf die optelsom gemaakt hebt? Mooi, hier nog een. Geloof me, ik heb zóveel tijd besteed verspild aan shit die er niet toe doet (en deed)/aan shit die niet belangrijk is (en was): aan onzekerheden, twijfels, vergelijken en piekeren. Wat een tijdverspilling!
Die verloren tijd krijg ik niet meer terug. Maar ik kan wél bewuster omgaan met de tijd die ik nog heb. Als jij ook denkt “Het is te laat, ik heb iets gemist, ik loop achter”, dan is dit je reminder: “Het is niet te laat, je hebt niks gemist, je loopt niet achter”.
De klok tikt door, maar dat wil niet zeggen dat dít jouw leven is. Er is nog steeds
- tijd om een carrièreswitch te maken
- tijd om verliefd te worden
- tijd om een nieuwe taal te leren
- tijd om een proefschrift te schrijven
- tijd om te onderzoeken en te worden wie je écht bent.
Er is nog zoveel mogelijk. Er is nog tijd. Er is tijd genoeg. En dus beloof ik maar weer eens plechtig aan mezelf om niet zo achterlijk te doen. Dat niet alles tegelijk hoeft. Dat niet alles NU hoeft. Alles op z’n tijd. Geen gejaag en geen gehaast.
Hoe lang ik deze mindset volhoud? De tijd zal het leren.
Stuur dit naar iemand die zich op dit moment afvraagt waar de tijd gebleven is of bewaar het voor jezelf als je er nog een keer aan herinnerd wil worden.

Plaats een reactie